دستیابی به اطلاعات با روش های مطمین و با سرعت بالا یکی از رموز موفقیت هر سازمان و موسسه است . طی سالیان اخیر هزاران پرونده و کاغذ که حاوی اطلاعات با ارزش برای یک سازمان بوده ، در کامپیوتر ذخیره شده اند. با تغذیه دریایی از اطلاعات به کامپیوتر ، امکان مدیریت الکترونیکی اطلاعات فراهم شده است . کاربران متفاوت در اقصی نقاط جهان قادر به اشتراک اطلاعات بوده و تصویری زیبا از همیاری و همکاری اطلاعاتی را به نمایش می گذارند. شبکه های کامپیوتری در این راستا و جهت نیل به اهداف فوق نقش بسیار مهمی را ایفاء می نمایند.
اینترنت که عالی ترین تبلور یک شبکه کامپیوتری در سطح جهان است، امروزه در مقیاس بسیار گسترده ای استفاده شده و ارایه دهندگان اطلاعات ، اطلاعات و یا فرآورده های اطلاعاتی خود را در قالب محصولات تولیدی و یا خدمات در اختیار استفاده کنندگان قرار می دهند.
وب که عالی ترین سرویس خدماتی اینترنت می باشد کاربران را قادر می سازد که در اقصی نقاط دنیا اقدام به خرید، آموزش ، مطالعه و … نمایند.
با استفاده از شبکه، یک کامپیوتر قادر به ارسال و دریافت اطلاعات از کامپیوتر دیگر است .
اینترنت نمونه ای عینی از یک شبکه کامپیوتری است . در این شبکه میلیون ها کامپیوتر در اقصی نقاط جهان به یکدیگر متصل شده اند. اینترنت شبکه ای است مشتمل بر زنجیره ای از شبکه های کوچکتراست . نقش شبکه های کوچک برای ایجاد تصویری با نام اینترنت بسیار حایز اهمیت است . تصویری که هر کاربر با نگاه کردن به آن گمشده خود را در آن پیدا خواهد کرد.
در این بخش به بررسی شبکه های کامپیوتری و جایگاه مهم آنان در زمینه تکنولوژی اطلاعات و مدیریت الکترونیکی اطلاعات خواهیم داشت . شبکه های محلی و شبکه های گسترده تاکنون شبکه های کامپیوتری بر اساس مولفه های متفاوتی تقسیم بندی شده اند. یکی از این مولفه ها ‘’ حوزه جغرافیایی ‘’ یک شبکه است .
بر همین اساس شبکه ها به دو گروه عمده LAN)Local area network) و WAN)Wide area network) تقسیم می گردند.
در شبکه های LAN مجموعه ای از دستگاه های موجود در یک حوزه جغرافیایی محدود، نظیر یک ساختمان به یکدیگر متصل می گردند .
در شبکه های WAN تعدادی دستگاه که از یکدیگر کیلومترها فاصله دارند به یکدیگر متصل خواهند شد. مثلا'’ اگر دو کتابخانه که هر یک در یک ناحیه از شهر بزرگی مستقر می باشند، قصد اشتراک اطلاعات را داشته باشند، می بایست شبکه ای WAN ایجاد و کتابخانه ها را به یکدیگر متصل نمود. برای اتصال دو کتابخانه فوق می توان از امکانات مخابراتی متفاوتی نظیر خطوط اختصاصی (Leased) استفاده نمود. شبکه های LAN نسبت به شبکه های WAN دارای سرعت بیشتری می باشند. با رشد و توسعه دستگاههای متفاوت مخابراتی میزان سرعت شبکه های WAN ، تغییر و بهبود پیدا کرده است . امروزه با بکارگیری و استفاده از فیبر نوری در شبکه های LAN امکان ارتباط دستگاههای متعدد که در مسافت های طولانی نسبت بیکدیگر قرار دارند، فراهم شده است .

اترنت در سال ۱۹۷۳ پژوهشگری با نام ‘’ Metcalfe'’ در مرکز تحقیقات شرکت زیراکس، اولین شبکه اترنت را بوجود آورد. هدف وی ارتباط کامپیوتر به یک چاپگر بود. وی روشی فیزیکی بمنظور کابل کشی بین دستگاههای متصل بهم در اترنت ارایه نمود. اترنت در مدت زمان کوتاهی بعنوان یکی از تکنولوژی های رایج برای برپاسازی شبکه در سطح دنیا مطرح گردید. همزمان با پیشرفت های مهم در زمینه شبکه های کامپیوتری ، تجهیزات و دستگاه های مربوطه، شبکه های اترنت نیز همگام با تحولات فوق شده و قابلیت های متفاوتی را در بطن خود ایجاد نمود. با توجه به تغییرات و اصلاحات انجام شده در شبکه های اترنت ،عملکرد و نحوه کار آنان نسبت به شبکه های اولیه تفاوت چندانی نکرده است .
در اترنت اولیه، ارتباط تمام دستگاه های موجود در شبکه از طریق یک کابل انجام می گرفت که توسط تمام دستگاهها به اشتراک گذاشته می گردید. پس از اتصال یک دستگاه به کابل مشترک ، می بایست پتانسیل های لازم بمنظور ایجاد ارتباط با سایر دستگاههای مربوطه نیز در بطن دستگاه وجود داشته باشد (کارت شبکه ) . بدین ترتیب امکان گسترش شبکه بمنظور استفاده از دستگاههای چدید براحتی انجام و نیازی به اعمال تغییرات بر روی دستگاههای موجود در شبکه نخواهد بود. اترنت یک تکنولوژی محلی (LAN) است. اکثر شبکه های اولیه در حد و اندازه یک ساختمان بوده و دستگاهها نزدیک به هم بودند. دستگاههای موجود بر روی یک شبکه اترنت صرفا'’ قادر به استفاده از چند صد متر کابل بیشترنبودند.اخیرا'’ با توجه به توسعه امکانات مخابراتی و محیط انتقال، زمینه استقرار دستگاههای موجود در یک شبکه اترنت با مسافت های چند کیلومترنیز فراهم شده است . پروتکل پروتکل در شبکه های کامپیوتری به مجموعه قوانینی اطلاق می گردد که نحوه ارتباطات را قانونمند می نماید. نقش پروتکل در کامپیوتر نظیر نقش زبان برای انسان است . برای مطالعه یک کتاب نوشته شده به فارسی می بایست خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی را داشته باشد. بمنظور ارتباط موفقیت آمیز دو دستگاه در شبکه می بایست هر دو دستگاه از یک پروتکل مشابه استفاده نمایند. اصطلاحات اترنت شبکه های اترنت از مجموعه قوانین محدودی بمنظور قانونمند کردن عملیات اساسی خود استفاده می نمایند.

بمنظور شناخت مناسب قوانین موجود لازم است که با برخی از اصطلاحات مربوطه در این زمینه بیشتر آشنا شویم :

Medium (محیط انتقال ) . دستگاههای اترنت از طریق یک محیط انتقال به یکدیگر متصل می گردند.

Segment (سگمنت ) . به یک محیط انتقال به اشتراک گذاشته شده منفرد، ‘’ سگمنت ‘’ می گویند.

Node ( گره ) . دستگاههای متصل شده به یک Segment را گره و یا ‘’ ایستگاه ‘’ می گویند.

Frame (فریم) . به یک بلاک اطلاعات که گره ها از طریق ارسال آنها با یکدیگر مرتبط می گردند، اطلاق می گردد فریم ها مشابه جملات در زبانهای طبیعی ( فارسی، انگلیسی … ) می باشند. در هر زبان طبیعی برای ایجاد جملات، مجموعه قوانینی وجود دارد مثلا'’ یک جمله می بایست دارای موضوع و مفهوم باشد. پروتکل های اترنت مجموعه قوانین لازم برای ایجاد فریم ها را مشخص خواهند کرد .اندازه یک فریم محدود بوده ( دارای یک حداقل و یک حداکثر ) و مجموعه ای از اطلاعات ضروری و مورد نیار می بایست در فریم وجود داشته باشد. مثلا'’ یک فریم می بایست دارای آدرس های مبداء و مقصد باشد. آدرس های فوق هویت فرستنده و دریافت کننده پیام را مشخص خواهد کرد. آدرس بصورت کاملا'’ اختصاصی یک گره را مشخص می نماید.( نظیر نام یک شخص که بیانگر یک شخص خاص است ) .
دو دستگاه متفاوت اترنت نمی توانند دارای آدرس های یکسانی باشند. یک سیگنال اترنت بر روی محیط انتقال به هر یک از گره های متصل شده در محیط انتقال خواهد رسید. بنابراین مشخص شدن آدرس مقصد، بمنظوردریافت پیام نقشی حیاتی دارد. مثلا'’ در صورتیکه کامپیوتر B ( شکل بالا) اطلاعاتی را برای چاپگر C ارسال می دارد کامپیوترهای A و D نیز فریم را دریافت و آن را بررسی خواهند کرد. هر ایستگاه زمانیکه فریم را دریافت می دارد، آدرس آن را بررسی تا مطمین گردد که پیام برای وی ارسال شده است یا خیر؟ در صورتیکه پیام برای ایستگاه مورد نظر ارسال نشده باشد، ایستگاه فریم را بدون بررسی محتویات آن کنار خواهد گذاشت ( عدم استفاده ).

یکی از نکات قابل توجه در رابطه با آدرس دهی اترنت، پیاده سازی یک آدرس Broadcast است . زمانیکه آدرس مقصد یک فریم از نوع Broadcast باشد، تمام گره های موجود در شبکه آن را دریافت و پردازش خواهند کرد. CSMA/CD تکنولوژی CSMA/CD )carrier-sense multiple access with collision detection ) مسیولیت تشریح و تنظیم نحوه ارتباط گره ها با یکدیگررا برعهده دارد. با اینکه واژه فوق پیچیده بنظر می آید ولی با تقسیم نمودن واژه فوق به بخش های کوچکتر، می توان با نقش هر یک از آنها سریعتر آشنا گردید.

بمنظور شناخت تکنولوژی فوق مثال زیر را در نظر بگیرید :
فرض کنید سگمنت اترنت، مشابه یک میز ناهارخوری باشد. چندین نفر ( نظیر گره ) دور تا دور میز نشسته و به گفتگو مشغول می باشند. واژه multiple access ( دستیابی چندگانه) بدین مفهوم است که : زمانیکه یک ایستگاه اترنت اطلاعاتی را ارسال می دارد تمام ایستگاههای دیگر موجود ( متصل ) در محیط انتقال ، نیز از انتقال اطلاعات آگاه خواهند شد.(.نظیر صحبت کردن یک نفر در میز ناهار خوری و گوش دادن سایرین ). فرض کنید که شما نیز بر روی یکی از صندلی های میز ناهار خوری نشسته و قصد حرف زدن را داشته باشید، در همان زمان فرد دیگری در حال سخن گفتن است در این حالت می بایست شما در انتظار اتمام سخنان گوینده باشید. در پروتکل اترنت وضعیت فوق carrier sense نامیده می شود.قبل از اینکه ایستگاهی قادر به ارسال اطلاعات باشد می بایست گوش خود را بر روی محیط انتقال گذاشته و بررسی نماید که آیا محیط انتقال آزاد است ؟ در صورتیکه صدایی از محیط انتقال به گوش ایستگاه متقاضی ارسال اطلاعات نرسد، ایستگاه مورد نظر قادر به استفاده از محیط انتقال و ارسال اطلاعات خواهد بود. Carrier-sense multiple access شروع یک گفتگو را قانونمند و تنظیم می نماید ولی در این رابطه یک نکته دیگر وجود دارد که می بایست برای آن نیز راهکاری اتخاذ شود.فرض کنید در مثال میز ناهار خوری در یک لحظه سکوتی حاکم شود و دو نفر نیز قصد حرف زدن را داشته باشند.در چنین حالتی در یک لحظه سکوت موجود توسط دو نفر تشخیص و بلافاصله هر دو تقریبا'’ در یک زمان یکسان شروع به حرف زدن می نمایند.چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ در اترنت پدیده فوق را تصادم (Collision) می گویند و زمانی اتفاق خواهد افتاد که دو ایستگاه قصد استفاده از محیط انتقال و ارسال اطلاعات را بصورت همزمان داشته باشند. در گفتگوی انسان ها ، مشکل فوق را می توان بصورت کاملا'’ دوستانه حل نمود. ما سکوت خواهیم کرد تا این شانس به سایرین برای حرف زدن داده شود.همانگونه که در زمان حرف زدن من، دیگران این فرصت را برای من ایجاد کرده بودند! ایستگاههای اترنت زمانیکه قصد ارسال اطلاعات را داشته باشند، به محیط انتقال گوش فرا داده تا به این اطمینان برسند که تنها ایستگاه موجود برای ارسال اطلاعات می باشند. در صورتیکه ایستگاههای ارسال کننده اطلاعات متوجه نقص در ارسال اطلاعات خود گردند ،از بروز یک تصادم در محیط انتقال آگاه خواهند گردید. در زمان بروز تصادم ، هر یک از ایستگاههای مربوطه به مدت زمانی کاملا'’ تصادفی در حالت انتظار قرار گرفته و پس از اتمام زمان انتظار می بایست برای ارسال اطلاعات شرط آزاد بودن محیط انتقال را بررسی نمایند! توقف تصادفی و تلاش مجدد یکی از مهمترین بخش های پروتکل است .
محدودیت های اترنت یک شبکه اترنت دارای محدودیت های متفاوت از ابعاد گوناگون (بکارگیری تجهیزات ) است .طول کابلی که تمام ایستگاهها بصورت اشتراکی از آن بعنوان محیط انتقال استفاده می نمایند یکی از شاخص ترین موارد در این زمنیه است . سیگنال های الکتریکی در طول کابل بسرعت منتشر می گردند. همزمان با طی مسافتی، سیگنال ها ضعیف می گردند. وچود میدان های الکتریکی که توسط دستگاههای مجاور کابل نظیرلامپ های فلورسنت ایجاد می گردد ، باعث تلف شدن سیگنال می گردد. طول کابل شبکه می بایست کوتاه بوده تا امکان دریافت سیگنال توسط دستگاه های موجود در دو نقطه ابتدایی و انتهایی کابل بصورت شفاف و با حداقل تاخیر زمانی فراهم گردد. همین امر باعث بروز محدودیت در طول کابل استفاده شده، می گردد پروتکل CSMA/CD امکان ارسال اطلاعات برای صرفا'’ یک دستگاه را در هر لحظه فراهم می نماید، بنابراين محدودیت هایی از لحاظ تعداد دستگاههایی که می توانند بر روی یک شبکه مجزا وجود داشته باشند، نیز بوجود خواهد آمد. با اتصال دستگاه های متعدد (فراوان ) بر روی یک سگمنت مشترک، شانس استفاده از محیط انتقال برای هر یک از دستگاه های موجود بر روی سگمنت کاهش پیدا خواهد کرد. در این حالت هر دستگاه بمنظور ارسال اطلاعات می بایست مدت زمان زیادی را در انتظار سپری نماید . تولید کنندگان تجهیزات شبکه دستگاه های متفاوتی را بمنظور غلبه بر مشکلات و محدودیت گفته شده ، طراحی و عرضه نموده اند. اغلب دستگاههای فوق مختص شبکه های اترنت نبوده ولی در سایر تکنولوژی های مرتبط با شبکه نقش مهمی را ایفاء می نمایند. تکرارکننده (Repeater) اولین محیط انتقال استفاده شده در شبکه های اترنت کابل های مسی کواکسیال بود که Thicknet ( ضخیم) نامیده می شوند. حداکثر طول یک کابل ضخیم ۵۰۰ متر است . در یک ساختمان بزرگ ، کابل ۵۰۰ متری جوابگوی تمامی دستگاه های شبکه نخواهد بود. تکرار کننده ها با هدف حل مشکل فوق، ارایه شده اند. . تکرارکننده ها ، سگمنت های متفاوت یک شبکه اترنت را به یکدیگر متصل می کنند. در این حالت تکرارکننده سیگنال ورودی خود را از یک سگمنت اخذ و با تقویت سیگنال آن را برای سگمنت بعدی ارسال خواهد کرد. بدین تزتیب با استفاده از چندین تکرار کننده و اتصال کابل های مربوطه توسط آنان ، می توان قطر یک شبکه را افزایش داد. ( قطر شبکه به حداکثر مسافت موجود بین دو دستگاه متمایز در شبکه اطلاق می گردد ) Bridges و سگمنت شبکه های اترنت همزمان با رشد (بزرگ شدن) دچار مشکل تراکم می گردند. در صورتیکه تعداد زیادی ایستگاه به یک سگمنت متصل گردند، هر یک دارای ترافیک خاص خود خواهند بود . در شرایط فوق ، ایستگاههای متعددی قصد ارسال اطلا عات را دارند ولی با توجه به ماهیت این نوع از شبکه ها در هر لحظه یک ایستگاه شانس و فرصت استفاده از محیط انتقال را پیدا خواهد کرد. در چنین وضعیتی تعداد تصادم در شبکه افزایش یافته و عملا'’ کارآیی شبکه افت خواهد کرد.
یکی از راه حل های موجود بمنظور برطرف نمودن مشکل تراکم در شبکه تقسیم یک سگمنت به چندین سگمنت است . با این کار برای تصادم هایی که در شبکه بروز خواهد کرد، دامنه وسیعتری ایجاد می گردد.راه حل فوق باعث بروز یک مشکل دیگر می گردد: سگمنت ها قادر به اشتراک اطلاعات با یکدیگر نخواهند بود. بمنظور حل مشکل فوق، Bridges در شبکه اترنت پیاده سازی شده است . Bridge دو و یا چندین سگمنت را به یکدیگر متصل خواهد کرد. بدین ترتیب دستگاه فوق باعث افزایش قطر شبکه خواهد شد. عملکرد Bridge از بعد افزایش قطر شبکه نظیر تکرارکننده است ، با این نفاوت که Bridge قادر به ایجاد نظم در ترافیک شبکه نیز خواهد بود . Bridge نظیر سایر دستگاههای موجود در شبکه قادر به ارسال و دریافت اطلاعات بوده ولی عملکرد آنها دقیقا'’ مشابه یک ایستگاه نمی باشد. Bridge قادر به ایجاد ترافیکی که خود سرچشمه آن خواهد بود، نیست ( نظیر تکرارکننده ) .Bridge صرفا'’ چیزی را که از سایر ایستگاهها می شنود ، منعکس می نماید. ( Bridge قادر به ایجا د یک نوع فریم خاص اترنت بمنظور ایجاد ارنباط با سایر Bridge ها می باشند ) همانگونه که قبلا'’ اشاره گردید هر ایستگاه موجود در شبکه تمام فریم های ارسال شده بر روی محیط انتقال را دریافت می نماید.(صرفنظر ازاینکه مقصد فریم همان ایستگاه باشد و یا نباشد.) Bridge با تاکید بر ویژگی فوق سعی بر تنظیم ترافیک بین سگمنت ها دارد. همانگونه که در شکل فوق مشاهده می گردد Bridge دو سگمنت را به یکدیگر متصل نموده است . در صورتیکه ایستگاه A و یا B قصد ارسال اطلاعات را داشته باشند Bridge نیز فریم های اطلاعاتی را دریافت خواهد کرد. نحوه برخورد Bridge با فریم های اطلاعاتی دریافت شده به چه صورت است؟ آیا قادر به ارسال اتوماتیک فریم ها برای سگمنت دوم می باشد؟ یکی ازاهداف استفاده از Bridge کاهش ترافیک های غیرضروری در هر سگمنت است . در این راستا، آدرس مقصد فریم ، قبل از هر گونه عملیات بر روی آن، بررسی خواهد شد. در صورتیکه آدرس مقصد، ایستگاههای A و یا B باشد نیازی به ارسال فریم برای سگمنت شماره دو وجود نخواهد داشت . در این حالت Bridge عملیات خاصی را انجام نخواهد داد. نحوه برخورد Bridge با فریم فوق مشابه فیلتر نمودن است . درصورتیکه آدرس مقصد فریم یکی از ایستگاههای C و یا D باشد و یا فریم مورد نظر دارای یک آدرس از نوع Broadcast باشد ، Bridge فريم فوق را برای سگمنت شماره دو ارسال خواهد کرد. با ارسال و هدایت فریم اطلاعاتی توسط Bridge امکان ارتباط چهار دستگاه موجود در شبکه فراهم می گردد. با توجه به مکانیزم فیلتر نمودن فریم ها توسط Bridge ، این امکان بوجود خواهد آمد که ایستگاه A اطلاعاتی را برای ایستگاه B ارسال و در همان لحظه نیز ایستگاه C اطلاعاتی را برای ایستگاه D ارسال نماید.بدین ترتیب امکان برقراری دو ارتباط بصورت همزمان بوجود آمده است .

روترها : سگمنت های منطقی با استفاده از Bridge امکان ارتباط همزمان بین ایستگاههای موجود در چندین سگمنت فراهم می گردد. Bridge در رابطه با ترافیک موجود در یک سگمنت عملیات خاصی را انجام نمی دهد. یکی از ویژگی های مهم Bridge ارسالی فریم های اطلاعاتی از نوع Broadcast برای تمام سگمنت های متصل شده به یکدیگر است. همزمان با رشد شبکه و گسترش سگمنت ها، ویژگی فوق می تواند سبب بروز مسایلی در شبکه گردد. زمانیکه تعداد زیادی از ایستگاه های موجود در شبکه های مبتنی بر Bridge ، فریم های Broadcast را ارسال می نمایند، تراکم اطلاعاتی بوجود آمده بمراتب بیشتر از زمانی خواهد بود که تمامی دستگاهها در یک سگمنت قرار گرفته باشند. روتر یکی از دستگاههای پیشرفته در شبکه بوده که قادر به تقسیم یک شبکه به چندین شبکه منطقی مجزا است .
روتر ها یک محدوده منطقی برای هر شبکه ایجاد می نمایند. روترها بر اساس پروتکل هایی که مستقل از تکنولوژی خاص در یک شبکه است، فعالیت می نمایند. ویژگی فوق این امکان را برای روتر فراهم خواهد کرد که چندین شبکه با تکنولوژی های متفاوت را به یکدیگر مرتبط نماید. استفاده از روتر در شبکه های محلی و گسترده امکان پذیراست . وضعیت فعلی اترنت از زمان مطرح شدن شبکه های اترنت تاکنون تغییرات فراوانی از بعد تنوع دستگاه های مربوطه ایجاد شده است . در ابتدا از کابل کواکسیال در این نوع شبکه ها استفاده می گردید.امروزه شبکه های مدرن اترنت از کابل های بهم تابیده و یا فیبر نوری برای اتصال ایستگاه ها به یکدیگر استفاده می نمایند. در شبکه های اولیه اترنت سرعت انتقال اطلاعات ده مگابیت در ثانیه بود ولی امروزه این سرعت به مرز ۱۰۰و حتی ۱۰۰۰ مگابیت در ثانیه رسیده است . مهمترین تحول ایجاد شده در شبکه های اترنت امکان استفاده از سوییچ های اترنت است .سگمنت ها توسط سوییچ به یکدیگر متصل می گردند. ( نظیر Bridge با این تفاوت عمده که امکان اتصال چندین سگمنت توسط سوییچ فراهم می گردد) برخی از سوییچ ها امکان اتصال صدها سگمنت به یکدیگر را فراهم می نمایند. تمام دستگاههای موجود در شبکه، سوییچ و یا ایستگاه می باشند . قبل از ارسال فریم های اطلاعاتی برا ی هر ایستگاه ، سوییچ فریم مورد نظر را دریافت و پس از بررسی، آن را برای ایستگاه مقصد مورد نظر ارسال خواهد کرد . عملیات فوق مشابه Bridge است ، ولی در مدل فوق هر سگمنت دارای صرفا'’ یک ایستگاه است و فریم صرفا'’ به دریافت کننده واقعی ارسال خواهد شد. بدین ترتیب امکان برقراری ارتباط همزمان بین تعداد زیادی ایستگاه در شبکه های مبتنی بر سوییچ فراهم خواهد شد. همزمان با مطرح شدن سوییچ های اترنت مسیله Full-duplex نیز مطرح گردید. Full-dulex یک اصطلاح ارتباطی است که نشاندهنده قابلیت ارسال و دریافت اطلاعات بصورت همزمان است . در شبکه های اترنت اولیه وضعیت ارسال و دریافت اطلاعات بصورت یکطرفه (half-duplex) بود.در شبکه های مبتنی بر سوییچ، ایستگاهها صرفا'’ با سوییچ ارتباط برقرار کرده و قادر به ارتباط مستقیم با یکدیگر نمی باشند. در این نوع شبکه ها از کابل های بهم تابیده و فیبر نوری استفاده و سوییچ مربوطه دارای کانکنورهای لازم در این خصوص می باشند.. شبکه های مبتنی بر سوییچ عاری از تصادم بوده و همزمان با ارسال اطلاعات توسط یک ایستگاه به سوییچ ، امکان ارسال اطلاعات توسط سوییچ برای ایستگاه دیگر نیز فراهم خواهد شد. اترنت و استاندارد ۸۰۲.۳ شاید تاکنون اصطلاح ۸۰۲.۳ را در ارتباط با شبکه های اترنت شنیده باشید . اترنت بعنوان یک استاندارد شبکه توسط شرکت های : دیجیتال، اینتل و زیراکس (DIX) مطرح گردید. در سال ۱۹۸۰ موسسه IEEE کمیته ای را مسیول استاندار سازی تکنولوژی های مرتبط با شبکه کرد. موسسه IEEE نام گروه فوق را ۸۰۲ قرار داد. ( عدد ۸۰۲ نشاندهنده سال و ماه تشکیل کمیته استاندارسازی است ) کمیته فوق از چندین کمیته جانبی دیگر تشکیل شده بود . هر یک از کمیته های فرعی نیز مسیول بررسی جنبه های خاصی از شبکه گردیدند. موسسه IEEE برای تمایز هر یک از کمیته های جانبی از روش نامگذاری : x۸۰۲.x استفاده کرد. X یک عدد منصر بفرد بوده که برای هر یک از کمیته ها در نظر گرفته شده بود . گروه ۸۰۲.۳ مسیولیت استاندارد سازی عملیات در شبکه های CSMA/CD را برعهده داشتند. ( شبکه فوق در ابتدا DIX Ethernet نامیده می شد ) اترنت و ۸۰۲.۳ از نظر فرمت داده ها در فریم های اطلاعاتی با یکدیگر متفاوت می باشند. تکنولوژی های متفاوت شبکه متداولترین مدل موجود در شبکه های کامپیوتری( رویکرد دیگری از اترنت ) توسط شرکت IBM و با نام Token ring عرضه گردید. در شبکه های اترنت بمنظور دستیابی از محیط انتقال از فواصل خالی (Gap) تصادفی در زمان انتقال فریم ها استفاده می گردد. شبکه های Token ring از یک روش پیوسته در این راستا استفاده می نمایند. در شبکه های فوق ، ایستگاه ها از طریق یک حلقه منطقی به یکدیگر متصل می گردند. فریم ها صرفا'’ در یک جهت حرکت و پس از طی طول حلقه ، فریم کنار گذاشته خواهد شد. روش دستیابی به محیط انتقال برای ارسال اطلاعات تابع CSMA/CD نخواهد بود و از روش Token passing استفاده می گردد. در روش فوق در ابتدا یک Token ( نوع خاصی از یک فریم اطلاعاتی ) ایجاد می گردد . Token فوق در طول حلقه می چرخد . زمانیکه یک ایستگاه قصد ارسال اطلاعات را داشته باشد، می بایست Token را در اختیار گرفته و فریم اطلاعاتی خود را بر روی محیط انتقال ارسال دارد. زمانیکه فریم ارسال شده مجددا'’ به ایستگاه ارسال کننده برگشت داده شد ( طی نمودن مسیر حلقه )، ایستگاه فریم خود را حذف و یک Token جدید را ایجاد وآن را بر روی حلقه قرار خواهد داد. در اختیار گرفتن Token شرط لازم برا ی ارسال اطلاعات است . سرعت ارسال اطلاعات در این نوع شبکه ها چهار تا شانزده مگابیت در ثانیه است . اترنت با یک روند ثابت همچنان به رشد خود ادامه می دهد. پس از گذشت حدود سی سال ازعمر شبکه های فوق استانداردهای مربوطه ایجاد و برای عموم متخصصین شناخته شده هستند و همین امر نگهداری و پشتیبانی شبکه های اترنت را آسان نموده است . اترنت با صلابت بسمت افزایش سرعت و بهبود کارآیی و عملکرد گام بر می دارد.


موضوعات مرتبط: کامپیوتر

تاريخ : پنجشنبه 1386/06/08 | 12:54 بعد از ظهر | نویسنده : علی عابدی |
بکارگیری کابل های سریال یا موازي برای ارتباط نسبتا قدیمی شده، اما سهولت ارتباط در اکثر مواقع ما را به این سمت سوق می دهد. اولین چیزی که نیاز دارید یک کابل Link بسیار ارزان قیمت است که در اکثر فروشگاه های کامپیوتری یافت می شود. حتی اگر قدری تبحر به خرج دهید خودتان می توانید آن را بسازید.

در اینجا می توانید راهنمایی برای ساخت کابل سریال Serial یا موازی Parallel پیدا کنید. (فراوانی و قیمت پایین آن در بازار سبب می شود که هیچ نیازی به ساخت آن نباشد، اما به هرحال جهت اطلاع دوستانی که در مورد ساختار این کابل ها علاقمند هستند بهتر است بدان رجوع کنند)

همان گونه که در عنوان هم ذکر شد این کابل می تواند بنا به نوع خود (سریال یا موازی)، به درگاه سریال کامپیوتر (Com۱, Com۲) وصل شود و یا به درگاه موازی (LPT)، که به دلیل سرعت بیشتر، درگاه موازی پیشنهاد می شود.

توجه داشته باشید که در این نوع ارتباط، یک کامپیوتر به عنوان میزبان Host و دیگری بعنوان مهمان Guest انتخاب می شود و سرعت تبادل اطلاعات به مراتب از روش قبل بالاتر است. برای تعریف کامپیوتر به عنوان میزبان Host مراحل زیر را دنبال کنید:

۱) به قسمت Network Connections بروید ( به کنترل پانل و از آنجا Network Connections )

۲) بر روی Create a new connection که در پانل سمت چپ واقع شده است، کلیک کنید. پنجره اولی که باز می شود برای خوش آمد گویی و معرفی است، کلید Next را بفشارید.

۳) در پنجره بعدی که مطابق شکل زیر است گزینه ی آخر یعنی Set up an advanced connection را انتخاب کنید و Next را بفشارید.

۴) در این پنجره گزینه رادیویی Connect directly to another computer را انتخاب و مجددا Next را بفشارید و در پنجره جدید گزینه Host را انتخاب کنید.

۵) در پنجره بعد درگاه ارنباطی مورد نظر را انتخاب کنید.سريال com یا موازی LPT .

۶) در این مرحله باید کاربرها را مشخص کنید، با این تفاوت که در این روش Callback دیگر معنا ندارد. برای توضیحات بیشتر در این رابطه به بند ۸ پست مربوط به اتصال دو کامپیوتر از طریق خط تلفن رجوع شود. پس از انتخاب کاربر بر روی Next کلیک و در پنجره به نمایش در آمده که ختام کار است بر روی Finish کلیک کنید. حال ما یک سیستم داریم که به عنوان میزبان Host معرفی شده است.

برای تعریف کامپیوتر دیگر به عنوان مهمان Guest مراحل فوق را تا مرحله ۴ اجرا کرده با این تفاوت که در مرحله چهارم Guest را انتخاب می کنیم و ادامه را با مراحل زیر طی می کنیم.

۵) در این پنجره که پس از انتخاب کامپیوتر به عنوان Guest به نمایش در آمده است نام کامپیوتر Host را مشخص کنید. این نامی است که صرفا برای شناسایی کامپیوتر میزبان Host در این ارتباط داده می شود و می تواند متفاوت از نام اصلی کامپیوتر میزبان باشد.
۶) در این پنجره باید کابل ارتباطی را انتخاب کنید که از نوع سریال یا همان Com یا موازی LPT استفاده می کنید. در انتها با کلیک بر روی Next به صفحه پایانی منتقل می شوید، در آن نیز کلید Finish را بفشارید.

حال برای برقراری ارتباط کافیست مانند یک ارتباط تلفنی Dialup بر روی آیکونی که در Network Connections با نام کامپیوتر وارده ایجاد شده است کلیک کنید وبا کلمه کاربری و رمز عبوری که برایتان انتخاب شده است به سیستم دیگر متصل شوید. پس از ارتباط، نام کامپیوتر در My network places ظاهر خواهد شد، دقیقا مانند یک کامپیوتر در شبکه محلی.



تاريخ : پنجشنبه 1386/06/08 | 12:50 بعد از ظهر | نویسنده : علی عابدی |
دلفی در واقع یک کامپایلر پاسکال است. دلفی ۶ نسل جدید کامپایلر های پاسکال است که شرکت Borland از زمان ایجاد اولین نسخه پاسکال توسط Andres Hejlsberg در ۱۵ سال پیش به بازار عرضه کرد.

برنامه نویسی به زبان پاسکال در سالیان سال از استواری و ثبات، زیبایی و ظرافت و البته سرعت بالای کامپایل سود برده است. دلفی هم از این قاعده مستثنی نیست. کامپایلر دلفی ترکیبی از بیش از یک دهه تجربه طراحی کامپایلر پاسکال و معماری بهبود یافته کامپایلر های ۳۲ بیتی است. اگرچه قابلیت های کامپایلرها با گذشت زمان پیشرفت قابل توجهی داشته است ولی سرعت آن چندان کاهش نیافته و همچنان از سرعت بالایی برخوردار است. به علاوه استحکام و قدرت کامپایلر دلفی معیاری برای سنجش دیگر کامپایلر هاست.

در اینجا به بررسی تفصیلی روند حرکتی دلفی در هر یک از نسخه های آن می پردازیم و مشخصات مهم آن را بررسی می کنیم.

سال ۱۹۹۵ - Delphi۱
در زمان استفاده از سیستم عامل DOS برنامه نویسان مجبور بودند از بین زبان پر قدرت ولی کم سرعت Basic و زبان کارآمد ولی پیچیده و نامفهوم Assembly یکی را انتخاب کنند. پاسکال با ارایه یک زبان ساخت یافته و یک کامپایلر سریع و کم نقص این شکاف را پرکرد. برنامه نویسان Windows ۳.۱ هم با تصمیم گیری مشابهی رو برو شدند. یکی زبان قدرتمند و سنگین ++C و یکی زبان ساده و محدود کننده Visual Basic .

ارایه Delphi۱ در این مورد هم راه حل خوبی برای برنامه نویسان بود. دلفی مجموعه متفاوتی برای برنامه نویسی بود . طراحی و توسعه برنامه های کاربردی، ایجاد DLL ها، پایگاههای داده و … که یک محیط ویژوال وسیع را تشکیل می داد. Delphi۱ اولین ابزار برنامه نویسی ویندوز بود که محیط طراحی ویژوال، کامپایلر بهینه کد برنامه و دسترسی قوی به پایگاههای داده را در یک جا جمع کرد که آن را به یکی از بهترین ابزارهای روش نوین توسعه سریع نرم افزار (Rapid Application Development) تبدیل کرد. این مجموعه قدرتمند باعث شد که در همان زمان بسیاری از برنامه نویسان زبانهای دیگر به Delphi روی بیاورند و این موفقیت بزرگی برای Borland به حساب می آمد. همچنین بسیاری از برنامه نویسان پاسکال دلفی را ابزاری یافتند که توسط آن هم از توانایی و تجربه خود در برنامه نویسی پاسکال استفاده می کردند و هم توانایی کار در ویندوز را به دست آوردند. همچنین زبانی که در آن زمان با نام پاسکال شییی (ObjectPascal) در دانشگاهها ایجاد شده بود یک زبان بسیار خشک و محدود کننده بود که اصلاٌ حالت کاربردی پیدا نکرد.

ویژگیهای دلفی مثل طراحی ظاهری حساب شده و کاربر پسند آن باعث شد که زبان پاسکال شییی عملاٌ از رده خارج شود. تیم طراحی VB در Microsoft قبل از حضور دلفی هیچ رقیب مهمی برای خود نمی دید. VisualBasic در آن زمان زبانی نا کارآ ، کم سرعت و کند ذهن بود. Visual Basic ۳ در عمل اصلا توانایی رقابت با Delphi ۱ را نداشت. در این سال شرکت Borland گرفتار یک سری مشکلات قضایی با شرکت Lotus بود که در نهایت هم متخلف شناخته شد. همچنین درگیری مشابهی هم با Microsoft بر سر تلاش در تغییر دادن فضای نرم افزار های Microsoft پیدا کرد. همچنین Borland مشغول طراحی و فروش طرح Quatro به شرکت Novell و طراحی پایگاه های داده dBase و Paradox بود که با استقبال قابل توجهی مواجه نشد.

در این زمان که Borland مشغول فعالیتهای قضایی و تجاری بود Microsft توانست گوی سبقت را از Borland برباید و قسمت اعظم بازار ابزار های برنامه نویسی تحت Windows را در اختیار بگیرد و سعی می کرد تا این طرز فکر را اشاعه دهد که چون Windows را طراحی کرده صلاحیت و توانایی تهیه بهترین ابزار های برنامه نویسی تحت آن را نیز در دست دارد. در این شرایط Borland با عرضه Delphi و نسخه جدید ++Borland C سعی کرد خدشه ای در فرمانروایی Microsoft وارد کند و سهمی در بازار بزرگ این محصولات داشته باشد.

سال ۱۹۹۶ - Delphi۲
یک سال بعد Delphi۲ تمام مزایای نسخه قبلی را تحت سیستم های جدید ۳۲ بیتی (Windows ۹۵,Windows NT) ارایه داد. همچنین Delphi۲ با ارایه خصوصیات اضافه و کارکرد های قویتری نسبت به Delphi۱ توانایی های خود را افزایش داد. (ازجمله ارایه کامپایلر ۳۲ بیتی که سرعت بالایی به نرم افزار ها می بخشید، کتابخانه بزرگ و کاملی از اشیای مختلف، شیوه جدید و تکامل یافته ای برای اتصال به پایگاه های داده مختلف، ادیتور پیشرفته، پشتیبانی از OLE ، توانایی وراثت در فرمهای ویژوال و سازگاری با پروژه های ۱۶ بیتی Delphi۱ ). Delphi۲ به معیاری برای سنجش و مقایسه همه ابزارهای توسعه نرم افزار در آن زمان تبدیل شد.

در آن زمان با ارایه سیستم ۳۲ بیتی Windows۹۵جهش بزرگی در سیستم عامل Windows رخ داد و Borland بسیار مشتاق بود که Delphi را به بهترین ابزار برنامه نویسی سیستم جدید تبدیل کند. نکته این که در آن زمان به منظور تاثیر در افکار عمومی و تاکید بر قدرت Delphi در سیستم عامل ۳۲ بیتی قرار بود که نرم افزار با نام جدید Delphi۳۲ به بازار عرضه شود ولی در آخرین مراحل به خاطر اینکه نشان دهند این زبان زبانی رشد یافته و تکامل یافته نسخه قبلی یعنی Delphi۱ است نام Delphi۲ را برای آن انتخاب کردند.

Microsoft تلاش کرد که با Visual Basic ۴ با Delphi مقابله کند ولی از ابتدا کیفیت پایین آن و ضعف آن در انتقال برنامه های ۱۶ بیتی به سیستم ۳۲ بیتی و بروز اشکالات ساختاری در طراحی آن موجب شکست زودهنگام Visual Basic ۴ شد. در این زمان هنوز تعداد زیادی از برنامه نویسان به Visual Basic وفادار بودند. Borland هنچنین روشها و ابزارهای قدرتمندی همچون PowerBuilder برای طراحی نرم افزار های Client/Server ارایه داد ولی Delphi هنوز آن قدر قدرتمند نشده بود که بتواند نرم افزارهایی که جایی در بین توسعه گران پیدا کرده اند را براندازد.

سال ۱۹۹۷ - Delphi۳
از زمان تهیه و توسعه Delphi۱ تیم توسعه Delphi در فکر گسترش و ایجاد یک زبان قدرتمند جهانی بود. برای Delphi۲ این تیم تمام نیروی خود را صرف اعمال مربوط به انتقال تواناییها و کارکرد ها به سیستم ۳۲ بیتی و همچنین اضافه کردن خصوصیات Client/Server و پایگاه داده کرد. در زمان تهیه Delphi۳ تیم توسعه فرصت لازم برای گسترش مجموعه ابزار موجود را یافت و در این راستا کیفیت و کمیت ابزارهای Delphi بهبود یافت. به علاوه راه حل هایی برای مشکلات عمده و قدیمی برنامه نویسان تحت ویندوز ارایه شد. به ویژه استفاده از برخی فناوری های پیچیده و نا مفهوم (مثل COM و ActiveX وتوسعه نرم افزار های تحت Web وکنترل پایگاههای داده چند کاربره). روش نمایش کد برنامه همچنین توانایی کامل کردن خودکار کد (Code Completion) عملیات کد نویسی را راحت تر کرد. ضمن این که همچنان در بیشتر موارد اساس و متدولوژی برنامه نویسی مانند Delphi۱ بود و بر پایبندی به قوانین اصولی Pascal تاکید می شد.

در این زمان رقابت شرکت های تولید کننده ابزار های برنامه نویسی بسیار تنگاتنگ شده بود. Microsoft با ارایه Visual Basic ۵ به پیشرفت های خوبی دست یافت ازجمله پشتیبانی قوی از COM و ActiveX و ایجاد برخی خصوصیات و تغییرات کلیدی و اساسی در کامپایلر VB. ضمن این در همین سال Borland با پشتوانه قوی Delphi و با استفاده از ساختار موفق آن ابزارهای دیگری همچون Forte و BC++ Builder به بازار عرضه کرد.

تیم Delphi در زمان طراحی Delphi۳ چند تن از اعضای کلیدی خود را از دست داد. Andres Hejlsberg معمار اصلی Delphi در اقدام غیر منتظره ای Borland را ترک کرد و تصمیم گرفت به رقیب دیرینه یعنی Microsoft بپیوندد. اما حرکت تیم Delphi متوقف نشد و معاون Hejlsberg که سالها تجربه همکاری با او را داشت توانست رهبری این تیم را به خوبی در دست بگیرد. همچنین مسیول فنی تیم (Paul Gross) هم در اقدام مشابهی به گروه Microsoft ملحق شد. این تغییرات بیشتر به خاطر اختلافات شخصی بین افراد تیم بود و نه به خاطر مسایل حرفه ای.

سال ۱۹۹۸ - Delphi۴
Delphi۴ بیشتر بر روی راحتتر کردن کار با دلفی متمرکز شد. مرورگر روال ها (Module Explorer) بهبود یافت و مرور و ویرایش Unit ها را راحت تر کرد. کنترل کد و کامل کردن خودکار کلاسها این فرصت را به کاربر داد که فکر و زمان خود را روی ساختار اصلی برنامه بگذارد و در وقت صرفه جویی کند. طراحی رابط کاربر هم کاملاٌ عوض شد و بهبود یافت و اشکال زدا (Debugger) نیز پیشرفت قابل توجهی داشت. Delphi۴ قابلیتهای برنامه نویسان را در استفاده از تکنولوژیهای چند منظوره خارجی مثل MIDAS ، DCOM ، MIS و Corba افزایش داد.

در این سال Delphi جایگاه خود را در رقابت با دیگران مستحکم کرده بود و کم کم به سمت دست یابی به سودآوری مالی مورد نظر خود پیش می رفت. در واقع در این زمان بود که حاصل کار سنگین چند ساله تیم نمایان می شد. بعد از سالها آزمایش Delphi شهرت و محبوبیت خاصی پیدا کرد و دیگر برنامه نویسان Delphi توانایی جدا شدن از آن را نداشتند. در این زمان Borland به کار سوٌال برانگیزی دست زد و به منظور تبلیغ بیشتر و برتری در جنگ روانی با دیگر شرکتها نام Inprise را برای فعالیتهای تجاری خود برگزید.

ابزار های مربوط به فن آوری Corba را گسترش داد تا راه جدیدی برای سودآوری ایجاد کند. برای موفقیت در این زمینه Corba نیاز به رابط کاربر قدرتمندی داشت که در کنار توانایی های آن کار کردن با آن نیز راحت باشد. دقیقاٌ همان کاری که در سالهای قبل در مورد COM و برنامه نویسی تحت Web انجام شده بود و به موفقیت دست یافته بود. با این وجود بنا به دلایل مختلفی این گسترش و توسعه Corba هیچ وقت تکامل و موفقیتی که مورد نظر بود را به دست نیاورد و بر خلاف تبلیغات و سرمایه گذاری های انجام شده فن آوری Corba تنها توانست نقش کوچکی در روند رو به جلوی Delphi ایفا کند.

سال ۱۹۹۹ - Delphi۵
Delphi۵ در برخی زمینه ها پیشرفت های قبلی را ادامه داده است. اولاٌ مسیری را که Delphi۴ با اضافه کردن ویژگیهای زیادی شروع کرده بود ادامه داد. Delphi۴ باعث شد کارهایی که قبلاٌ به صرف وقت زیادی احتیاج داشت بسیار سریعتر انجام شود. Delphi به شکل امیدوار کننده ای به برنامه نویس این امکان را می دهد که بیشتر به برنامه ای که میخواهد بنویسد توجه کند و نه به قواعد برنامه نویسی و نوشتن کد های تکراری و خسته کننده. این ویژگیهای سودمند شامل رابط کاربر بهبودیافته و سیستم اشکال زدایی(Debugger) توانمند ، امکانات برنامه نویسی تیمی و ابزار های ترجمه می شود.

ثانیا Delphi۵ خصوصیات جدیدی را در بر می گیرد که توسعه برنامه های تحت وب را واقعاٌ راحت کرده است. این ویژگیها شامل طراح اشیای مربوط به ASP برای ساختن صفحات (Active Server Page)، اشیایی موسوم به Internet Express برای پشتیبانی از XML و خصوصیات جدید MIDAS که آن را به یک ابزار همه کاره در پایگاه های داده تحت Web تبدیل کرد. در نهایت با صرف وقت ، هزینه و صبر زیاد توانست Delphi۵ قدرتمند را عرضه کند. این فعالیت مدتها به طول انجامید و قبل از عرضه عمومی، Delphi۵ بارها در بازبینی ها و آزمایشهای داخلی قسمتهای مختلف آن تغییر کرد و بهبود یافت.

Delphi۵ در نیمه دوم سال ۱۹۹۹ به بازار عرضه شد و به نفوذ و تسلط بر بازار ادامه داد. در این زمان Visual Basic که کم کم به عضوی تحقیر آمیز برای Microsoft تبدیل می شد هم با پیشرفتهایی توانست در رقابت دوام بیاورد و از صحنه خارج نشود. در اقدام درست و به جایی نام Inprise دوباره به Borland بازگشت. این اقدام از سوی طرفداران و مشتریان قدیمی Borland با استقبال خوبی مواجه شد.

سال ۲۰۰۱ – Delphi۶
در هنگام تهیه Delphi۶ ساختار Delphi در زمینه های مختلف شکل گرفته بود و به یک تکامل نسبی رسیده بود. این مسیله باعث شد که تیم طراحی بتواند وقت خود را بر روی طرحی که مدتها تنها در حد یک نظریه بود بگذارد و آن را بسیار زودتر از آن که انتظار می رفت عملی کند: گام نهادن به محیط های فراتر از Windows . بیشتر نیروی توسعه گران Delphi در این مدت صرف رهانیدن Delphi از بند Windows شد که این خود در درجه اول مبارزه ای آشکار با سلطه Microsoft بود و ثانیاٌ راه برنامه نویسان را به سوی فضا های دیگر برنامه نویسی باز کرد. در ابتدا این عمل ریسک بزرگی بود و بیم آن می رفت که جایگاه Delphi در Windows هم به خطر بیفتد ولی در نهایت به نقطه رشد و قوتی بدل شد که Delphi را به یکی از بهترین ابزار برنامه نویسی Multi Platform تبدیل کرد.تکنولوژی CLX روالهای مختلف Delphi را با Kylix (عضو جدید خانواده Borland که در فضای Linux کار می کند) به اشتراک گذاشت و استفاده از سیستم بایت Java باعث شد که Delphi حتی از قید سخت افزار هم رها شود.

به نظر می رسد که این فعالیتها باعث ثبات Delphi در دنیای برنامه نویسان شود و نگرانی های Borland و برنامه نویسان که همیشه می ترسیدند که مبادا با ضعیف شدن Windows جایگاه خود را از دست بدهند حال به افتخار و آرامش برای آنان و نگرانی برای طرفداران Microsoft تبدیل شده است.


موضوعات مرتبط: کامپیوتر

تاريخ : پنجشنبه 1386/06/08 | 12:45 بعد از ظهر | نویسنده : علی عابدی |
ویژوال بیسیک توسعه یافته basic می باشد. basic توسط پروفسور john kemency وthomas kurtsازکالج dartmouth برای نوشتن برنامه های ساده ایجادشدواین طراحی ازاواسط دهه۱۹۶۰ آغازگردید.

هدف از بیسیک اولیه آموزش برنامه نویسی بود.بیسیک توسط انواع متفاوتی ازکامپیوترهامورداستفاده قرار گرفت وسرمشق سایرزبانهاشد.باتوسعه گرافیکی کاربر (gui)توسط میکروسافت دراواخر دهه ۱۹۸۰ واوایل ۱۹۹۰basicتکامل تدریجی خودرابه سوی ویژوال بیسیک انجام داده بودکه توسط گروه مایکروسافت درسال۱۹۹۱انجام پذیرفت.درزمانیکه ویژوال بیسیک درمرحله ظهوربود توسعه برنامه های کاربردی تحت ویندوز میکروسافت عملی طاقت فرسابود.باآمدن ویژوال بیسیک ایجادبرنامه های کاربردی تحت ویندوز بسیارآسان شد.

ازسال۱۹۹۱تاکنون شش نوع ازویژوال بیسیک روانه بازار شده است وآخرین نمونه آن ویژوال بیسیک۶ می باشدکه درسپتامبر۱۹۹۸روانه بازارگردیده است.
ویژوال بیسیک چیست؟

ویژوال بیسیک زبان برنامه نویسی میکروسافت ویندوز است.برنامه های ویژوال بیسیک درمحیط توسعه یافته مجتمع(IDE)طراحی وساخته می شوند.IDEبه برنامه نویس این اجازه رامی دهدکه برنامه های خودرابه صورت مناسب وراحت ایجاد،اجراوخطایابی کند.(پردازش مربوط به تولیدسریع یک نرم افزارکاربردی رااغلب radمی نامند.)

ویژوال بیسیک یکی اززبانهای radبوده وبه طوروسیعی در دنیامورداستفاده میباشد.ویژوال بیسیک مشتق شده از زبان برنامه نویسی بیسیک است .ویژوال بیسیک خصیصه های متمایزکننده تری نسبت به سایرزبانهای برنامه نویسی داردمانندواسط گرافیکی کاربر-event handling ودسترسی به win۳۲ api ،ویژگیهای شی گرا،رسیدگی به خطابرنامه نویسی ساخت یافته وسایر موارد.

محیطIDE ویژوال بیسیک این امکان رابه برنامه نویس می دهد که بدون خبره بودن دربرنامه نویسی تحت ویندوز،برنامه های تحت ویندوزایجادنماید.

میکروسافت چندنوع متفاوت ویژوال بیسیک خود رابه بازار عرضه کرده است که به نامهایprofessional enterprise edition ، learning edition دردسترس هستند.

نوع learning edition یاآموزشی قابلیت برنامه نویسی درحدپایه راارایه می کندونوع professional edition نسبت به نوع آموزشی ازتوانایی بالاتری برخورداراست و توسط بسیاری از برنامه نویسانی که برنامه های کاربردی باویژوال بیسیک می نویسند مورداستفاده قرارمی گیرد.ازنوعenterprise edition برای ایجادسیستمهای محاسباتی باحجم بالا استفاده می شود.ویژوال بیسیک یک زبان مفسر است بااین وجود نوعهایenterpriseوprofessional می توانند کدهای ویژوال بیسیک رابه native codeکامپایل نمایند.
آنچه که برای نصب ویژوال بیسیک نیازاست
برای نصب ویژوال بیسیک نیازبه نرم افزاروسخت افزارزیراست:
- ویندوز(۹۵،۹۸،۲۰۰)
- کامپیوتر۴۸۶یاترجیحاپنتیوم باحداقل ۱۶مگابایتRAM
- CDوماوس
- دیسک سخت
راه اندازی ویژوال بیسیک
برنامه ویژوال بیسیک برروی CDذخیره شده است که برای استفاده ازآن بایدآن رادردیسک سخت نصب کنید. درمحیط ویندوز،برنامهINSTALLراازروی CD اجراکنیدتا ویژوال بیسیک درمنویprogramsویندوزظاهرشود.برای اجرای آن برروی گزینه مربوط کلیک کنیدتاصفحه اول ویژوال بیسیک مانند شکل ظاهرشود.دراین شکل می توانیدکارهای موردنظرتان راشروع کنید.سیستم به طورخودکاربرروی آیکن standard exe داردکه برای ایجاد پروژه های ویژوال بیسیک به کارمی رود.برای ادامه کارکلیدenterرافشاردهیدیادکمهopenرادراین شکل کلیک کنید.

در شکل زیر پنجره ای به ناForm۱ظاهر شده است. فرم محیطی است که در آن می توانید برنامه خود را طراحی کنید.یعنی عناصر تشکیل دهنده برنامه در این فرم قرار می گیرند.

در سمت راست شکل پنجره های Project وpropertiesو Form Layout قرار دارند.هر یک از این پنجره ها را به طور مختصر توضیح می دهیم.

پنجره Project:این پنجره در شکل زیر آمده است این پنجره را Project Explorer نیز می نامند و فایلهای پروژه در آن قرار می گیرند. در نوار ابزار این پنجره سه دکمه به نامهای View CodeوView ObjectوToggle Folder قرار دارند.اگر بر روی View Codeکلیک کنید پنجره ای ظاهر می شود که می توانید دستورات ویژوال بیسیک را درآن بنویسید.دکمه View Codeفرم را در صفحه نمایش ظاهر می کند . دکمه های View CodeوView Objectدر صورتی فعال هستند که در پنجره projectدر پوشه Formsگزینه Form(Form۱)را انتخاب کرده باشید.با هر بار کلیک کردن برروی دکمهToggle Folderپوشه Formsدر پنجره projectمخفی یا آشکار می گردد.

یعنی اگر اجزای این پوشه مخفی باشند با کلیک کردن این دکمه آشکار می شوند و اگر آشکار باشند با کلیک کردن این دکمه مخفی می شوند.همانطور که در شکل می بینیدنام پروژه جدید project۱و نام فرم جدید Form۱انتخاب شده است(به طور پیش فرض).پوشه Formsدر پنجره Projectحاوی تمام فرمهای مربوط به پروژه است در شکل فقط حاوی Form۱است.

پنجرهproperties:

این پنجره خواص مربوط به فرم یاعنصرفرم رانمایش می دهد.دقت داشته باشیدکه هرعنصر(ازجمله فرم)دارای خواص(properties)ورویداد(event)است که درادامه به شرح هرکدام خواهیم پرداخت.امادراینجامی خواهیم این نکته رایادآوری کنیم که خواص عناصردرپنجرهpropertiesدیده می شوند.خواص عناصرمی توانند به دوصورت نمایش داده شوند:به صورت الفبایی(alphabetic)وبه صورت دسته بندی شده برحسب موضوع(categorized).به عنوان مثال، برای دیدن خواص فرمی که برروی صفحه نمایش است(یعنی form۱)،برروی آن درپنجرهpropertiesدکمه راست ماوس راکلیک کرده ودرمنویی که ظاهر می شود گزینهdescriptionراانتخاب کنید(البته اگر فعلا این خواص را مشاهده می کنید،نیازی به این کار نیست.)شکل بخشی ازخواصform۱رابه صورت دسته بندی شده نمایش می دهد. هریک از این خواص رادرادامه خواهیدآموخت.

پنجرهformlayout:

این پنجره مشخص می کند که فرم برنامه درزمان اجرا درکجای صفحه نمایش قرارگیرد.دراین پنجره تصویری قرارداردکه همانندصفحه نمایش است.وقتی ماوس رابه آن تصویر منتقل می کنید،علامت آن به صورت دوفلش دوسر متقاطع در می آید.دکمه ماوس رابه پایین فشارداده، آن رادرداخل صفحه نمایش به حرکت درآورید.پس ازاینکه فرم درجای مناسبی ازصفحه نمایش قرارگرفت،دکمه ماوس رارهاکنید.درزمان اجرا،فرم در همان نقطه ازصفحه نمایش قرارخواهدگرفت.

جعبه ابزار:

بخش دیگری ازشکل جعبه ابزاراست که درسمت چپ صفحه نمایش وتحت عنوان general قراردارد.این جعبه ابزار،درواقع،عناصری هستندکه می توانیدازآنهابرای طراحی برنامه خوداستفاده کنید.اسامی این عناصردر شکل آمده است.درادامه می آموزیدعناصردیگری رابه جعبه ابزاراضافه کنید.به نظرمی رسدکه معرفی مختصری ازعناصرجعبه ابزارمفیدباشد.درزیربه شرح هرکدام می پردازیم:

Pointer:این عنصرمی تواندبرروی عناصرموجوددرفرم اثرکندوآنهاراانتخاب نماید.

Label:عنصربرچسب رابه فرم اضافه می کندکه برای نمایش متنهای غیرقابل ویرایش مفیداست.

Frame:گروهی ازعناصرراایجادمی کند.

Checkbox:کادرکنترلی رابه فرم اضافه می کندکه برای انتخاب گزینه هابه کارمی رود.

Hscrollbar:نوارجابجایی افقی رابه فرم اضافه می کند.

Timer:عنصری راایجادمی کندکه درفواصل زمانی مختلف وظایفی راانجام می دهد.

Dirlistbox:عنصری برای دستیابی به درایوهای سیستم.

Shape:عنصری برای رسم دایره،مستطیل،مربع وبیضی.

Image:عنصری برای نمایش تصویر.

نوارابزار:نوارابزارشامل ابزارهایی است که معمولا کارگزینه های منوهاراانجام می دهندولی سرعت دستیابی به آنهازیاداست.برای اینکه نام این ابزارهارایادبگیریم،ماوس رابه هرکدام منتقل کرده، اندکی صبرمی کنیم.

اجزای سازنده برنامه ویژوال بیسیک:

اولین قدم درایجادیک برنامه،ایجادیک فرم وسپس قراردادن عناصربرروی آن است.عناصررابرحسب نیازمی توان تشخیص داد.این کارنیازبه تمرین دارد.به طورکلی می توان گفت که کتابخانه ای ازعناصر در ویژوال بیسیک موجوداست که برنامه هاازاین عناصر ساخته می شوند،کدهاتوسط ویژوال بیسیک تولیدمی گرددولی بعضی ازکدهارانیزبرنامه نویس بایدبنویسد. تقریبادرتمام برنامه های ویژوال بیسیک بایدگزینه هایی راازمنوهاانتخاب کرد.مثلابرای ایجادیک پروژه جدیدبایدازمنوی file گزینهnew project وسپس گزینهstandard exeراانتخاب کرد.برای اجرای برنامه بایدگزینهstartرا ازمنویrun انتخاب نمود.برای سهولت،این گزینه هارا به این صورت معرفی می کنیم:

File/new project/standard exeوrun/run.به عنوان مثال،گزینه file/open project گزینه open project راازمنویfileانتخاب میکند.


موضوعات مرتبط: کامپیوتر

تاريخ : پنجشنبه 1386/06/08 | 12:41 بعد از ظهر | نویسنده : علی عابدی |

فصل اول :

سیستم ها

تعریف سیستم

مزایای استفاده از سیستم کامپیوتری

تحلیل گر سیستم

وظایف تحلیل گر سیستم

خصوصیات فردی تحلیل گر سیستم

مراحل ایجاد یک سیستم کامپیوتری

مراحل بررسی سیستم

گام های اساسی درتجزیه و تحلیل و طراحی سیستم

فصل دوم :

روش های برنامه ریزی

نمودار گانت

نمودار شبکه ای

نمودار گسپ

نمودار جریان داده

مراحل رسم نمدار جریان داده

اجزای نمودار جریان داده

سطوح و لایه های نمودار جریان داده

نمودار سطح مفهومی

نمودار سطح صفر

نمودار سطح یک

           فصل سوم :

 تشریح پردازش ها

درخت تصمیم گیری

جدول تصمیم گیری

انگلیسی ساخت یافته

دیکشنری داده

ساختار دیکشنری داده

      فصل چهار :

نمودار روابط موجودیت

اجزای نمودار روابط موجودیت

 

سیستم ها (System’s)

 

تعریف سیستم :

مجموعه ای از قطعات، عناصر، فرآیندها، اجزاء و وظایف که با یکدیگر در ارتباط متقابل هستند و هدف خاصی را دنبال می کنند، سیستم نامیده می شوند.

   

ورودی : داده هایی که بصورت خام وارد سیستم می شوند.

پردازش : هر عملیاتی که بر روی داده ها صورت می گیرد.

خروجی : اطلاعاتی است که نیاز کاربران را برآورده می کند.

کنترل : وظیفه کنترل و هدایت پردازش  را بر عهده دارد.

بازخورد : هرگونه سنجش و تست کیفیت اطلاعات می باشد.

 

مزایای استفاده از سیستم کامپیوتری :

1- استفاده از داده هایی که قبل از این در دسترس نبوده اند

2- تمرکز فایل ها و داده ها

3- کیفیت داده ها و اطلاعات بیشتر می شود (احتمال خطا همیشه در سیستم دستی وجود دارد)

4- توانایی نظارت مدیران را بر عملکرد اجزای مختلف سازمان افزایش می دهد

5- زمان لازم برای انجام وظایف کاهش می یابد

 

تحلیل گر سیستم :

وظیفه تحلیل گر سیستم تجزیه و تحلیل و طراحی سیستمی کارآمد می باشد بطوریکه اهداف مورد نظر را برآورده کند.

برخی از وظایف تحلیل گر سیستم عبارتند از :

1-    تحلیل گر سیستم در زمینه برنامه ریزی، سازماندهی و کنترل سیستم مشاور مدیریت است

2-    تحلیل گر سیستم حوزه های مسأله خیز را بررسی می کند و برای بهبود آنها راه کارهایی ارائه می دهد

3-    تحلیل گر سیستم نیازهای تجهیزاتی را بررسی کرده و توصیه هایی را نیز ارائه می دهد

4-    تحلیل گر سیستم باید از تکنیک های پیشترفته بخوبی آگاه باشد

5-    تحلیل گر سیستم باید شناخت خوبی از وظایف افرادی که با او کار می کنند داشته باشد

 

مشخصات فردی تحلیل گر سیستم :

1-    باید دارای ذهنی خلاق باشد

2-    به عنوان عضوی از گروه بدرستی کار کند

3-    شناخت خوبی از قابلیت های کامپیوتر داشته باشد

4-    زمان بندی کار را در نظر داشته باشد

5-    عقاید سودمند دیگران را در تجزی ه وتحلیل به کار ببرد

6-    همیشه خود را به روز رسانی کند

7-    فقط به نظرات دیگران اکتفا نکند

 

مراحل ایجاد یک سیستم کامپیوتری :

1-    تجزیه و تحلیل سیستم

بررسی سیستم و تعیین خواسته ها، نیازها و اهداف افرادی که با سیستم کار میکنند

2-    مطالعه امکان سنجی

مطالعه جنبه های مختلف فنی، اقتصادی و اجرایی یک سیستم را امکان سنجی می گویند

3-    طراحی سیستم

تعیین مشخصات سیستم به عبارت دیگر تعیین دقیق نیازها و عملیاتی که باید انجام شود و نیز تعیین روش برای انجام آنها در مرحله طراحی انجام می شود.

4-    انتخاب تجهیزات

5-    برنامه نویسی

6-    مستند سازی

7-    اجرای سیستم(اجراء، پشتیبانی، نگهداری)

 

مراحل بررسی سیستم :

1-    تعریف سیستم :

این تعریف باید دقیق بوده و مورد توافق گروه های مختلف درگیر پروژه باشد.

2-    بیان اهداف سیستم :

هدف هر سیستم خروجی آن سیستم است که باید بطور دقیق مشخص شود.

3-    سازماندهی گروه بررسی سیستم

4-    جمع آوری اطلاعات :

دراین مرحله تمام اطلاعات مورد نیاز سیستم جمع آوری می شود.

 

روش های مختلف جمع آوری سیستم :

 -aبررسی سیستم های مشابه

 -bتجزیه و تحلیل اسناد و مدارک موجود

 -cنمونه برداری آماری

 -dمشاهده کارکنان درحین انجام کار

 -eمصاحب هبا گروه های مختلف

 

1-    تجزیه و تحلیل خروجی :

تمام خروجیهای سیستم از قبیل فرم ها و گزارشات موجود مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. باید از تمام مدیران، استفاده کنندگان و اعضای گروه خواست تا به تفصیل نوع خروجی که از سیستم می خواهند تعیین کنند.

2-    تهیه نمودارهای گردش کار سیستم

3-    ارائه بررسی انجام شده به مدیریت

4-    اخذ تأئید مدیریت

 

گام های اساسی در تجزیه وتحلیل و طراحی سیستم :

گام 1: انتخاب یا گزینش سیستم :

درخواست یک واحد برای مکانیزه شدن، یکپارچه کردن سیستم، پیشرفت تکنولوژی

گام 2: مطالعه امکان سنجی :

هدف اصلی از مطالعه امکان سنجی اثبات امکان پذیری کلی یک پروژه است که از سه جنبه بررسی می شود :

الف- آیا از لحاظ فنی و اجرایی پروژه عملی است یا خیر؟

ب- آیا با توانایی های موجود و منابع سازمان قادر به انجام آن هستیم یا خیر؟

ج- آیا سرمایه گذاری روی این پروژه مقرون به صرفه است یا خیر؟

 

مطالعه امکان سنجی در مراحل ذیل انجام می شود :

1-    شناسایی درخواست های کاربران به همراه زمان بندی لازم

2-    شناسایی داده های سیستم، منابع و میزان آنها

3-    تجزیه و تحلیل ساختار جغرافیایی سازمان و نحوه استقرار کاربران

4-    شناسایی ویژگی های اصلی سیستم با استفاده از نمودار گردش دادهDFD  (Data Flow Diagram)

5-    تعیین سازگاری نیازهای سیستم با اهداف سازمان

6-    برآورد تقریبی از منافع سیستم

7-    برآورد هزینه های نگهداری و توسعه سیستم

8-    مستند سازی و ارائه نتیجه

 

گام 3: برنامه ریزی :

در این مرحله ابتدا تیم کاری پروژه تشکیل شده، سپس فعالیت های مورد نیاز مشخص می شود و زمان بندی روی آنها انجام می شود.

گام 4- تعریف پروژه :

گام 5- طراحی سیستم :

1-    تعریف و تعیین خروجی های لازم

2-    تعیین ورودی های سیستم

3-    قطعی کردن گردش اطلات، اجزای داده ها و ارتباط میان داده ها

4-    شکستن (خرد کردن) طرح کلی به برنامه ها و زیر برنامه های متعدد

5-    تهیه شرح وظایف برنامه ها

6-    تعیین نیازهای آزمایشی سیستم

7-    تجدید نظر و باز نگری در طرح ارائه شده

8-    مستند سازی طراحی سیستم

گام 6- پیاد سازی :

1-    ساخت سیستم

2-    پذیرش سیستم

 a ) پذیرش مشروط ( سه الی چهار ماه )

 b ) پذیرش نهایی

گام 7- بازنگری و ارزیابی سیستم :

2 ماهه و 2 سالانه

 

 

روش های برنامه ریزی

 

1-    نمودار گانت (Gant Diagram)

ساده ترین روش برنامه ریزی نمودار میله ای گانت می باشد. در این نمودار هر فعالیت بصورت یک میلۀ افقی روی دستگاه مختصات قرار می گیرد. طول هر میلۀ افقی معرف زمان لازم برای اجرای فعالیت مربوطه می باشد.

مشکل این روش عدم نمایش ارتباط بین فعالیت هاست.

مزیت این روش این است که پیشرفت پروژه (وضعیت فعلی) می توانیم با اطلاع باشیم که با هاشور نمایش داده می شود.

 

2- نمودار شبکه ای ( Network Diagram)

شبیه گراف می باشد که یالها فعالیت ها را نمایش می دهند و گره ها رویدادها را.

هر رویداد شروع و پایان یک فعالیت را نمایش مشخص می کند.

مزیت این نمودار این است که ارتباط بین فعالیت ها مشخص می گردد و مشکل آن عدم نمایش وضعیت فعلی پروژه است.

3- نمودار پیشترفت کار یا گسپ (Gasp Diagram) آ) رسم نمودار شبکه ای ب) رسم نمدار گسپ ج) تعیین زمان پایان د) تعیین مسیرهای بحرانی ه) تعیین زودترین و دیرترین زمان شروع هر فعالیت مسیر بحرانی مسیری است که تمام فعالیت های موجود در آن باید یدون هیچ تاخیری انجام شود. مثال: نمودار جریان داده : DFD (Data Flow Diagram)این نمودار بیانگر روابط بین فرآیندها و گردش اطلاعات می باشد و برای طراحی و پشتیبانی از سیستم به کار می رود.   مراحل رسم نمودار جریان داده : 1-    تهیه فهرست فرآیندهای موجود در حدودی از سیستم که برای آن نمودار رسم خواهد شد. 2-    تهیه فهرست خروجی های هر فرآیند و اتصال آنها به مقصد 3-    تهیه فهرستی از ورودی های هر فرآیند 4-    نامگذاری جریان های داده، عوامل خارجی، مخازن داده و فرآیندهای موجود در نمودار ۵- تجدید نظر در ساختار نمودار     اجزای DFD : 1-    پردازش (فرآیندها) Process 2-    جریان داده (Data Flow)   3-    مخزن داده یا ذخیره داده (Data Store) 4-    موجودیت (Entity) پردازش : عملیاتی است که باعث می شود ورودی ها به خروجی ها تبدیل شوند. پردازش ها معرف مکان هایی در سیستم مورد نظر هستند که در آن کار یا عملیات خاصی انجام می شود. مثلا در سیستم انبار عملیات فروش در واحد فروش قرار می گیرد.   جریا ن داده : ورود و خروج اطلاعات را توسط جریان داده نشان می دهد.    نکته : داده هایی که با هم مرتبط هستند معمولا توسط یک جریان داده به همراه علامت + مشخص می شود. در رسم نمودار از ساختارهای انشعابی خودداری کنید.   مخزن یا ذخیره داده : معرف مکان هایی برای ذخیره داده ها و اطلاعات می باشد. محلی که فایل ها، پرونده در آن درج (ثبت) می شود. نکته : * از ارتباط مستقیم ذخایر خودداری می شود. * مکان های ذخیره داده در آخرین سطح DFD نمایش داده می شوند. * هر عمل ذخیره داده در سطح آخر DFD یک جدول در نموداررابطه ای ( ER) خواهد بود.   موجودیت : عبارت است از یک عنصر اطلاعاتی که از داخل یا خارج از سیستم متقاضی دریافت و یا ارائه سرویس می باشد. مشتری موجودیت خارجی است که درخواست کننده کالا می باشد. دانشجو، مدیر گروه دانشگاه، کارمندان سازمان موجودیت داخلی می باشند.   سطوح و لایه های  DFD : 1-    نمودار سطح مفهومی (Context Diagram) ابتداییی ترین سطح DFD است که بطور کلی ارتباط سازمان را با موجودیت های خارجی مشخص می کند. * ذخایر داده در نمودار مفهومی نشان داده نمی شوند. * موجودیت های داخلی نیز در نمودار مفهومی نشان داده نمی شوند.   1-    نمودار سطح صفر اولین نمودار عملیاتی است که معرف زیر سیستم های موجود و روابط بین آن ها می باشد.   نکته : * این نمودار می تواند شامل موجودیت های داخلی باشد. * مکان های ذخیره داده در این لایه نمایش داده نمی شوند. * موجودیت های مرتبط با زیر سیستم های مورد نظر تا آخرین سطح DFD وجود دارد.   نمودار سطح یک :  


موضوعات مرتبط: آموزش

تاريخ : یکشنبه 1386/06/04 | 8:56 بعد از ظهر | نویسنده : علی عابدی |
کارآفرینی چیست، کارآفرین کیست؟
کارآفرینی موضوعی است که از اواخر قرن بیستم مورد توجه محافل آموزشی کشورهای جهان قرار گرفته است. بررسی تاریخ ادبیات کارآفرینی مؤید آن است که این واژه اولین بار در تئوری های اقتصادی و توسط اقتصاد دانان ایجاد شده و سپس وارد مکاتب و تئوری های سایر رشته های علوم گردیده است.
            کانتیلون[10] (1755) که ابداع کننده واژه کارآفرینی است، کارآفرین را فردی ریسک پذیر می داند که کالا را با قیمت معلوم خریداری می کند و با قیمت نامعلوم می فروشد. جین بپنتیست سی[11] کارآفرین را هماهنگ کننده و ترکیب کننده عوامل تولید می داند اما ویژگی خاصی را برای او در نظر نمی گیرد]1[. به عبارت دیگر فردی باید عوامل تولید (زمین، نیروی کار و سرمایه) را جهت تولید، تجارت یا ارائه خدمات ترکیب کند که به این شخص "کارآفرین" و به کار او "کارآفرینی" گفته می شود]2[.
            یکی دیگر از تعاریف کامل و جامع کارآفرینی توسط شومپیتر[12] ارائه شده است. وی در کتاب خود با عنوان "ئئوری توسعه اقتصادی" بین مفهوم واژه نوآوری[13] و اختراع[14] تفاوت قائل شده است و نوآوری را استفاده از خطرپذیری اختراع برای ایجاد یک محصول یا خدمت تجاری می داند. به نظر وی نوآوری عامل اصلی ثروت و ایجاد تقاضاست. بنا بر این کارآفرینان مدیران یا مالکانی هستند که با راه اندازی یک واحد تولیدی- تجاری از اختراع بهره برداری می کنند]3[.
            با توجه به تعاریف ارائه شده در این خصوص می توان گفت کارآفرین کسی است که:
-         کار و شغل ایجاد کند.
-         خوداشتغالی و دیگر اشتغالی ایجاد کند.
-         ارزش افزوده ایجاد کند.
-         محصولات یا خدمات جدید به وجود آورد.
-         خلاقیت و نوآوری کاربردی داشته باشد.
-         با خطرپذیری، فعالیت های تولیدی و اقتصادی انجام دهد.
-         نیازها را شناسایی و آنها را برآورده سازد.
-         فرصت ها را به دست آورد ها تبدیل کند.
-         منابع و امکانات را به سوی هدف هدایت کند.
-         برای تقاضاهای بالقوه محصول بیافریند (پیش بینی در عرضه و تقاضا).
-         ایده خلاق را به ثروت تبدیل کند.
  
مشارکت فناوری اطلاعات در کارآفرینی
امروزه روشن شده است که اطلاعات و ارتباطات دو قدرت مهم هستند. این دو هم خود ارزش دارند و هم ارزش بوجود می‌آورند. فردی که از بازراهای مختلف و قیمت اجناس در آن بازراها اطلاع داشته باشد یا از گذشته و آینده بازار باخبر باشد، تصمیمات بهتری را برای رسیدن به سود بیشتر می تواند بگیرد. اطلاعات علاوه بر ارزش ذاتی، جنبه دیگری دارد که به دانش منتهی می‌شود و در مکانیزم تصمیم‌گیری و انجام بهتر آن اثر می‌گذارد. ارتباطات نیز مانند اطلاعات ارزشمند بوده و ارزش افزوده‌ای متناسب با اندازه و نوع ارتباطات نصیب افراد می‌کند.
اطلاعات و ارتباطات دو ابزار اساسی مورد نیاز هر فعالیت کارآفرینی هستند. کارآفرینی در انزوا و بدون حمایت نهادها، سازمان‌ها و انسان‌ها امکان‌پذیر نیست. کارآفرینی مستلزم کشف یک نیاز اجتماعی است. و کشف نیازهای اجتماعی به شناخت اجتماع، نیازهای آن و بافت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی آن وابسته می‌باشد. در شناسایی نیاز هر فعالیت کارآفرینانه، ایده‌پرداز یا تئوریسین می‌بایست نسبت به محیط بینش و بصیرت داشته باشد و بداند چه راه‌حل‌هایی برای رفع‌آن نیاز، در نقاط دیگری از دنیا ارائه شده است. بنابراین اطلاعات و دانش مانند ارتباطات از ملزومات هر فعالیت کارآفرینی است.
فناوری اطلاعات و در رأس آن اینترنت شرایط تازه
ای را پدید آورده است که در آن تولیدکنندگان، تامینکنندگان، فروشندگان و مشتریان، و تقریباً همه عوامل دستاندرکار یک چرخه اقتصادی قادرند در یک فضای مجازی مشترک با یکدیگر در ارتباط باشند و به تبادل اطلاعات، خدمات، محصولات و پول بپردازند. اینترنت تئوریها و نظریات جدیدی را به میان آورده است که یکی از آنها اشتغال پیوسته[17] است.
در این نوع اشتغال فرد شاغل کار خود را با استفاده از امکانات رایانه ای انجام می دهد و حاصل کار را (که می تواند محصولی مانند یک نرم افزار یا خدمتی نظیر کاوش باشد) از طریق اینترنت در اختیار کارفرما یا مشتریان قرار می دهد. جالب تر آنکه دریافت دستمزد یا پرداخت مبالغ نیز با استفاده از اینترنت و از طریق مجاری اعتباری اینترنتی نظیر حسابهای اینترنتی و کارتهای اعتباری صورت می گیرد. مجموعه این فعالیت ها و تعاملات در قالب آنچه که امروزه تجارت الکترونیک[18] نامیده می شود، قابل بررسی است.
در حقیقت تجارت الکترونیکی یکی از نمودها و کاربردهای ویژه فناوری اطلاعات است و هم اکنون حجم وسیعی از تعاملات بازرگانی در کشورهای پیشرفته به شیوه الکترونیکی صورت می
پذیرد. بر اساس آمارهای رسمی اعلام شده، تجارت الکترونیکی آمریکا طی سال 2002 بالغ بر 6/1 هزار میلیارد دلار بوده است که پیش بینی میشود در سال 2006  به 1/7 هزار میلیارد دلار برسد. تجارت الکترونیکی مالزی در سال 2002، 7/13 میلیارد دلار بود که پیش بینی می شود در سال 2006 به بیش از 158 میلیارد دلار خواهد رسید]5[. بدیهی است که رسیدن به چنین حجمهای دلاری در تجارت الکترونیکی بر اساس برنامهریزی
و استفاده از فرصتهای تجاری امکانپذیر خواهد بود.
شرکت‌هایی مانند
Yahoo، eBay،Amazon  و دیگران در مدت کوتاهی توانسته‌اند ارزش بسیاری را کسب نمایند. آمارها نشان می‌دهد که در طی 5 سال آخر قرن گذشته ارزش برخی از این شرکت‌ها بیش از 200 برابر شده است]7[. کارآفرینی در اینترنت به این موارد خلاصه نمی‌شود و موارد بسیاری خصوصاً در زمینه نرم‌افزارهای مبتنی بر شبکه و همچنین محتویات شبکه وجود دارد. کارآفرینی در شیوه‌های جذب مشتریان اینترنتی، بازاریابی اینترنتی، همکاری‌ها و شبکه‌های مجازی، واقعیت مجازی، آموزش و کار از راه دور و … همه و همه گستردگی کارآفرینی در عصر اطلاعات را نشان می‌دهند.
اینترنت شبکه‌ای مجازی است که تا حد زیادی مستقل از محل می باشد. این شبکه بازاری بدون مرز است که می‌توان به راحتی در آن تجارت نمود. برای این منظور می‌بایست افراد کارآفرین با ایده‌هایی نو، شرکت‌هایی اینترنتی را تاسیس کنند و پس از مدتی که ارزش فوق‌العاده‌ای یافتند آنها را بفروشند.
گسترش روز افزون اینترنت در عرصه های گوناگون خدمات که بر مبنای پیدایش نیازهای جدید صورت می گیرد، سبب شده است تا هر روز افراد بیشتری جذب این بازار کار مجازی شوند و شانس خود را در یافتن مشاغل مناسب امتحان کنند. مؤسسات، سازمانها و نهادهای خصوصی و دولتی در همه کشورها بر آن  شده اند تا معرفی محصولات و خدمات خود را در بستر اینترنت انجام دهند، از این رو اولین نیازی که فرا روی آنها قرار می گیرد؛ مراجعه به افرادی است که از دانش و مهارت کافی برای انجام چنین فعالیت هایی برخوردار باشند. طبیعی است که امروز نمی
توان مؤسسهای را عاری از متخصصان فناوری اطلاعات یافت. ورود رایانه و فناوریهای مرتبط با آن به بازار کار و تجارت و کاربرد روز افزون تعاملات اینترنتی سبب شده است که بازاری دائمی برای متخصصان فناوری اطلاعات به وجود آید. بنا براین فناوری اطلاعات به عنوان یک پدیده به نوبه خود سبب کارآفرینی در حوزه های مختلف گردیده است.
 
 ویژگی های مؤثر فناوری اطلاعات در کارآفرینی
فناوری اطلاعات با برخورداری از ویژگی ها و قابلیت های مختلف توانسته است انعطاف پذیری شایان توجهی را در زمینه کارآفرینی از خود نشان دهد. همین ویژگی ها سبب افزایش کارایی این فناوری در امر کارآفرینی و ایجاد اشتغال شده اند. در یک نگاه کلی می توان به برخی از این ویژگی ها اشاره نمود:
افزایش سرعت
محاسبه و پردازش سریع اطلاعات و انتقال فوری آن، زمان انجام کار را کاهش و در نتیجه بهره‌وری را افزایش می‌دهد. فناوری اطلاعات امکان جستجو و دستیابی سریع به اطلاعات را نیز فراهم می‌کند.
افزایش دقت
در مشاغل مبتنی بر انسان دقت انجام کار متغیر است؛ درحالیکه فناوری اطلاعات دقتی بالا و ثابت را تامین و تضمین می‌کند. در انواع فعالیت‌های پردازشی و محاسباتی دقت کامپیوتر به مراتب بیشتر از انسان است.
کاهش اندازه فیزیکی مخازن اطلاعات
با توسعه فناوری اطلاعات و بکارگیری آن دیگر لزومی به حمل و نگهداری حجم زیادی از کتاب‌های مرجع تخصصی وجود ندارد. به راحتی می‌توان در هر دیسک فشرده اطلاعات چندین کتاب را ذخیره نموده و یا آنکه منابع مورد نیاز را از طریق شبکه
های رایانهای دریافت نمود.
رفع برخی از فسادهای اداری
استفاده از فناوری اطلاعات شفافیت در انجام کارها را افزایش می‌دهد و بسیاری از واسطه‌ها را حذف می‌کند. این دو مزیت کلیدی منجر به رفع برخی از فسادهای اداری خصوصاً در سطوح پایین می‌شوند.
ایجاد امکان کار تمام وقت
به کمک فناوری اطلاعات بسیاری از استعلام‌ها و مراجعات افراد و غیره از طریق شبکه‌های کامپیوتری و به صورت خودکار انجام می‌گیرد. بنابراین می‌توان به صورت بیست و چهار ساعته از آن بهره گرفت.
ایجاد امکان همکاری از راه دور
مخابرات، تلفن، تله کنفرانس، ویدئو کنفرانس و همچنین سیستم‌های همکاری[19]،
EDI[20] و غیره نمونه‌هایی از کاربردهای فناوری اطلاعات در این زمینه هستند.
 
کاهش هزینه‌های سیستم یا سازمان
با توجه به موارد فوق به خصوص افزایش سرعت که باعث انجام تعداد کار بیشتر می‌شود و انجام کار  تمام‌وقت، بهره‌وری سیستم افزایش می‌یابد و در نتیجه باعث کاهش مقدار زیادی از هزینه‌ها می‌گردد.
 
وضعیت فعلی و آینده در بازار کار فناوری اطلاعات
گزارشی که اخیراً توسط مجمع فناوری اطلاعات آمریکا[21]  برای سال 2003 تهیه و ارائه شد، روشن ساخت در آینده تقاضا برای نیروی کار فناوری اطلاعات (
IT) در کشورهای در حال رشد رو به فزونی خواهد گذاشت و در کشورهای پیشرفته کاهش خواهد یافت]6[. همچنین در گزارش مذکور آمده است که تفاوتهای چشمگیری میان روشهای شرکت های IT و غیر IT در رسیدگی به نیازهای نیروی کار وجود دارد، از جمله تمایل به صادر نمودن متخصصان معینی از مشاغل IT به کشورهای خارجی.
            در حال حاضر از هر 10 نفر کارمند
IT ، 9 نفر در بانکها، شرکت های بیمه، کارخانه های تولیدی و دیگر سازمانهای غیر IT کار می کنند. بررسی جدیدی که توسط مجمع فوق الذکر به عمل آمده است، نشان می دهد که نه تنها اکثریت کارکنان IT در خارج از صنعت IT فعالیت دارند، بلکه دیدگاه و امیدهایی که از دو گروه کارکنان IT و غیر IT وجود دارد، کاملًا متفاوت است. در سالهای گذشته مشاغل IT با یک ضریب رشد دو رقمی به عنوان راهی برای پیشرفت مطرح بودند، حداقل برای کسانی که به دنبال سریع ترین روش استخدام بودند. اکنون نسبت به سالهای قبل چیزهای زیادی تغییر کرده است، حتی اقتصاد هم روند بهبود خود را خیلی آرام و به تدریج طی می کند.
            امکان استخدام خارج از صنعت
IT مطمئن تر به نظر می رسد و به آشفتگی کمتری دچار می شود. شرکتهای غیر IT استعداد بیشتری در استخدام نیروی کار مطابق برنامه های خود دارند و مشاغل را به ندرت به خارج از کشور منتقل می کنند، ضمن آنکه روند افزایش حقوق در آنها طبیعی تر است و پرداخت ما به التفاوت یا مساعده به پرسنلشان را قطع نمی کنند.
            واقعیت در آمریکا این است که شرکت های
IT 41219 نفر از کارمندان خود را بین فصل اول سال 2002 و فصل اول سال 2003 اخراج کردند که این رقم در مورد شرکتهای غیر IT بالغ بر 438924  بود. استخدام در شرکتهای IT طی یک دوره 12 ماهه همچنان ناچیز بود. این داده ها به معنای آن هستند که نیروی کار IT در کشورهای پیشرفته و صنعتی در حال ثبات و استقرار است.
      بازار نرم مشاغل
IT نشان دهنده این حقیقت بوده است که از هر چهار شرکت سه شرکت می گویند طی دوازده ماه گذشته تغییری در پرداخت حقوق کارکنان IT خود نداشته اند. 76 درصد از شرکت های غیر IT و 49 درصد از شرکت های IT که این تغییر را داده اند، می گویند طی سال گذشته پرداخت ها را افزایش داده اند. فقط 8 درصد از شرکت ها که دست به کار شده اند، می گویند که طی 12 ماه گذشته پرداختهایشان همچنان در سطح پایینی قرار داشته است. شرکت های IT بیش از 20  برابر بیشتر از این رقم نسبت به شرکت های غیر IT سهم داشته اند. 17 درصد از شرکتها می گویند که برای تغییر در پرداخت ها برنامه ریزی کرده اند و این کار را در ارتباط با کارکنان IT طی 12 ماه آینده انجام خواهند داد.  65 درصد از شرکتهای IT می گویند دستمزدها را افزایش خواهند داد، در حالیکه 11 درصد می گویند حقوقها را کاهش خواهند داد]6[.
            اما در کنار این واقعیت ها افق های امید بخشی نیز به چشم می خورند. همانطور که اقتصاد تعداد فزاینده ای از متقاضیان واجد شرایط کار را به وجود آورده است، مدیران کارفرما نیز می توانند در پرکردن مشاعل خود آزادی انتخاب بیشتری داشته باشند. در اواخر دهه 1990 و در بازارهای رقابتی، کارفرمایان بیشتر مایل به دادن آموزش رسمی و گرفتن تجربه مشخص کاری بودند. با نرمتر شدن بازار، کارفرمایان نیز بیشتر مایل به جذب آموزش و تجارب کاری ویژه شدند. اکنون شرکتها می خواهند مشاغل
IT خود را به چند دلیل به خارج از کشور منتقل کنند. این دلایل شامل نیاز به بومی سازی گسترده محصولات و خدمات، توانایی استفاده از اختلافات زمانی و جغرافیایی برای ایجاد شیفت های دوم یا سوم کاری به عنوان وسیله ای جهت باز نگه داشتن بازارها و نیز یک استراتژی برای کاهش هزینه ها می باشد. از آنجایی که طبیعت شرکت های خارجی جمعیت های نیروی کاری IT را بیش از گذشته پیچیده ساخته است، تعادل سنتی میان هزینه و کیفیت به تدریج از میان می رود. در نتیجه، توسعه خارجی مشاغل بیشتر به عنوان یک گزینه مطرح می شود و کارفرمایان بیشتری این راه حل را در ارتباط با انواع بیشتری از مشاغل IT در نظر می گیرند.
 
نتیجه گیری
ملاحظه شد که فناوری اطلاعات تحولات زیادی در کلیه فعالیت‌های اجتماعی ازجمله کارآفرینی بوجود آورده و به عنوان مهمترین ابزار کارآفرینی مدرن مورد توجه قرار گرفته است. همچنین کارآفرینی در فناوری اطلاعات پهنه وسیعی برای فعالیت دارد. کارآفرینی لازمه توسعه فناوری و توسعه فناوری بستر کارآفرینی است. بنابراین با یک تعامل دو سویه میان این دو مواجه هستیم و بر اساس اهمیت نقش بسترساز کارآفرینی، وظیفه نهاد های مسئول مدنی و اجتماعی مشخص می‌شود. دولتها باید بستر کارآفرینی در حوزه فناوری اطلاعات که همان شبکه‌های ارتباطی و اطلاعاتی می‌باشد را توسعه دهند و تقویت کنند و امکان دسترسی آسان همگان به این شبکه‌ها را فراهم نمایند. ضمن اینکه فرهنگ استفاده از شبکه‌ها را ایجاد کرده و گسترش دهند و قوانین و مقررات لازم را تدوین و اجرا نمایند.
از سوی دیگر در بخشهای خصوصی شرکت های
IT در حال افزایش کارکنان پشتیبانی فنی هستند و این نشان دهنده آن است که همواره در ارتباط با محصولات یا برنامه های جدید نیازمند نیروهای انسانی تازه نفس هستند. این گونه فعالیتها علاوه بر آنکه سبب رشد سرمایه IT می شوند، جذب منابع انسانی را نیز در پی دارند. بنابراین به نظر می رسد این شرکت ها بتوانند فراتر از اهداف استخدامی خود بروند و سهم بیشتری در کارآفرینی داشته باشند. همچنین انتقال مشاغل IT به خارج می تواند به عنوان یکی از قابلیت های بالقوه بازار کار فناوری اطلاعات در نظر گرفته شود.


تاريخ : یکشنبه 1386/06/04 | 8:5 بعد از ظهر | نویسنده : علی عابدی |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.